در حالی که فشارهای بین‌المللی بر سیستم مالی ایران افزایش یافته، شبکه‌های خانوادگی با استفاده از پوشش «تجارت کالا» و «پاسپورت‌های دوم»، مسیرهای امنی را برای جابجایی ارزهای کلان متعلق به مهره‌های کلیدی مانند زرین‌قلم و نهادهای نظامی (سپاه) ایجاد کرده‌اند.

۱. ویترین تجاری؛ شرکت “لینوکس استار” (LINOX STAR)

طبق سند رسمی صادره از دائره التنمية الاقتصادية (دپارتمان اقتصاد و گردشگری دبی)، شرکت LINOX STAR TRADING (L.L.C) با شماره لایسنس 543509 فعالیت می‌کند.

  • پوشش فعالیت: تجارت قطعات کامپیوتر، موبایل، ساعت و لوازم خانگی.

  • هدف اصلی: صدور اینویس‌های (فاکتور) صوری برای توجیه جابجایی حواله‌های میلیونی دلار و درهم. این روش به شبکه اجازه می‌دهد مبالغ کلان را تحت عنوان خرید کالا از سیستم بانکی عبور دهند.

۲. مهره‌های کلیدی: برادران سمندر

هسته مرکزی این شبکه را پنج برادر از اهالی لامرد (فارس) تشکیل می‌دهند. استفاده از نام‌های مذهبی مشابه برای استتار در چارت‌های سازمانی از ویژگی‌های این تیم است:

  • محمدتقی سمندر: مدیر اصلی و چهره محوری شبکه (دارای پاسپورت دومینیکا برای دور زدن محدودیت‌های ملیتی).

  • سایر برادران: محمدکاظم، محمدباقر، محمدجواد و محمدحسین.

  • مدیران عملیاتی: فردی به نام «خانم سلیمی» (شیدا) که مدیریت دفتر نوسازی شده تهران را بر عهده دارد و واسطه‌ای در چین که با نام «یا» (Ya) شناخته می‌شود.

۳. جغرافیای فعالیت و ارتباطات بانکی

این شبکه با ایجاد یک مثلث میان تهران، شیراز و دبی، نقدینگی را مدیریت می‌کند:

  • دفتر دبی: مستقر در منطقه دیره (Radisson Blu).

  • دفتر شیراز: خیابان ملاصدرا.

  • رانت بانکی: این شبکه به عنوان کارگزار غیررسمی بانک‌های ملت و پاسارگاد در دبی عمل می‌کند. این جایگاه تنها با تاییدیه و نفوذ نهادهای امنیتی و شخص زرین‌قلم میسر شده است.

۴. ابعاد مالی و روش پولشویی

  • تراکنش‌های خرد: مبالغ ۲ تا ۳ میلیون درهم در این شبکه به عنوان “پول خرد” تلقی می‌شود.

  • تراکنش‌های کلان: جابجایی مبالغ بالای ۵ میلیون دلار در هر پارت عملیاتی.

  • انتقال داخلی: جابجایی روزانه تک‌فیش‌های ۵۰ میلیارد تومانی در شبکه بانکی ایران بدون نظارت و بازخواست (به دلیل اتصال به بدنه حاکمیت).

۵. وضعیت حقوقی و حساسیت‌ها

اطلاعات حاکی از آن است که پلیس دبی پیش از این روی فعالیت‌های شرکت “لینوکس استار” حساس شده و پرونده‌ای در این زمینه وجود دارد. استفاده از هویت دومینیکایی توسط محمدتقی سمندر، تلاشی شفاف برای پنهان کردن ردپای اصلی در صورت پیگرد بین‌المللی است.